جوناس مکاس فیلمی خاطره‌انگیز و مرثیه‌وار از بازگشت خود به لیتوانی در سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۲ می‌سازد و بازدید از زادگاهش، سمنیشکیای، را پس از دهه‌ها تبعید ثبت می‌کند. این فیلم با ترکیب خاطرات شخصی و مشاهدات مستند، هم به تصویری از بازگشت به خانه و هم به تاملی در مورد آوارگی، خانواده و گذر زمان تبدیل می‌شود.